Adam Antoni Dąbrowa (ur. 24 grudnia 1902 r. w Bochni, zm. 14 stycznia 1988 r. w Londynie) – pułkownik nawigator Wojska Polskiego, żołnierz Polskich Sił Powietrznych, dowódca dywizjonu 301, kawaler Orderu Virtuti Militari, odznaczony Distinguished Flying Cross.

Życiorys Maturę zdał w Wyższej Szkole Realnej w Tarnowie i 3 listopada 1918 r. zgłosił się do służby w odrodzonym Wojsku Polskim. Wstąpił do 4. pułku piechoty Legionów i w składzie tej jednostki walczył w obronie Lwowa a następnie podczas wojny polsko-bolszewickiej. 3 maja 1920 r. został skierowany do Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie, którą ukończył w sierpniu.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w Wojsku Polskim. Starał się o zmianę rodzaju broni, został skierowany do Szkoły Obserwatorów i Strzelców Lotniczych w Toruniu na kurs obserwatorów. Po jej ukończeniu został przydzielony do 3. pułku lotniczego. W styczniu 1927 r. objął stanowisko dowódcy kompanii w baonie lotniczym w Poznaniu. Tę funkcję pełnił do listopada 1932 r. a następnie został przeniesiony do 6. pułku lotniczego. Tam pełnił funkcję oficera taktycznego 64. eskadry liniowej oraz dowódcy plutonu w 63. eskadrze towarzyszącej. W październiku 1935 r. został dowódcą eskadry szkolnej, a w styczniu 1939 r.