grób nr 1 – dobrze zachowany pochówek popielnicowy kobiety (spalono zapewne cały szkielet) z zachowaną w całości, acz spękaną, urną. W jamie grobowej nie odnaleziono żadnych fragmentów kości (w popielnicy pozostały przepalone szczątki ludzkie przemieszane z glebą, jak również przedmioty wyposażenia zmarłego). Podczas eksploracji urna uległa zniszczeniu, trzy obiekty – pochówki jamowe różnej wielkości. W grobach nr 2 i 4 znaleziono drobne fragmenty węgla drzewnego, w mogile nr 3 (mężczyzna) nie było resztek stosu, a w grobie nr 4 znajdował się jeden fragment trzonu kości długiej (mógł to być pochówek szczątkowy).
Szczątki ze wszystkich pochówków zostały mocno przepalone. Wśród zaobserwowanych zmian patologicznych kości wystąpiły ślady często spotykanych współcześnie schorzeń (np. zmiany zwyrodnieniowe w obrębie stawów, w tym u dwóch osób zmiany stawu skroniowo-żuchwowego, co mogło być związane z rodzajem wykonywanej pracy albo chorobami zębów.
W roku 2020 poszerzono pole badań. Według obecnego stanu na stanowisko składają się trzy kręgi, trzy kurhany i niewidoczne na powierzchni obiekty płaskie. Przebadano kurhan i dwadzieścia grobów w kręgu.