W przygotowaniach do zbrojnego wystąpienia brali również udział robotnicy z Nachiczewania nad Donem. mały|Anatolij Sobino, zastępca dowódcy powstania r. rostowscy robotnicy dowiedzieli się o powszechnym strajku politycznym robotników i urzędników, który miał wybuchnąć tego samego dnia o północy na wezwanie moskiewskiej Rady Delegatów Robotniczych. Wiadomość o planowanym strajku przekazał Sołomon Rejzman, jeden z liderów bolszewików w Rostowie. W tej sytuacji lokalne organizacje rewolucyjne, zwłaszcza związek robotników kolejowychJ. Bushnell, Mutiny amid Repression. Russian Soldiers in the Revolution of 1905-1906, Indiana University Press, Bloomington 1985, ISBN 0-253-33960-X, s. 133–134., wezwały do przyłączenia się do strajku, jednak sytuacja eskalowała, wybuchło zbrojne powstanieA. Asher, The Revolution of 1905. Russia in Disarray, Stanford University Press, Stanford 1988, ISBN 978-0-8047-2327-5, s. 323–324.. Jurij Butiagin został okrzyknięty dowódcą drużyny bojowej złożonej z uzbrojonych robotników, zaś na ulicach Tiemiernika zaczęto wznosić barykady. Do sztabu powstania, który działał w mieszkaniu ślusarza Aleksieja Zriełowa przy ul.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Powstanie rostowskie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.