lokalny komitet strajkowy postanowił ogłosić przerwanie pracy przez wszystkie zakłady w mieście. Sytuacja w Gorłówce była napięta już w poprzednich dniach, po tym, gdy dyrekcja fabryki budowy maszyn ogłosiła skrócenie dnia pracy z 10 do 6 godzin, co dla pracowników oznaczało też utratę 40-50% zarobków. Dyrektor zakładu zapowiedział również, że pracownicy, którzy nie zgodzą się na nowe warunki, zostaną r. zwolnieni z pracy. r. w Gorłówce utworzono komitet koordynacyjny, do którego weszli robotnicy z różnych zakładów i który faktycznie działał jak powstałe w innych miastach podczas rewolucji 1905 r. rady delegatów robotniczych.
r. strajk rozszerzył się na sąsiednie ośrodki przemysłowe. Robotnicy stworzyli drużyny bojowe, dowódcami których zostali T. Bondariew, Andriej Grieczniew-Czernow, I. Krot'ko oraz I. Mazanow. W celu zakupu broni robotnicy zabrali 300 rubli z kasy na stacji kolejowej w Gorłówce oraz ogłosili zbiórkę wśród mieszkańców miasta, ostatecznie gromadząc ok. 1000 rubli. Dwójka delegatów komitetu koordynacyjnego udała się następnie do Taganrogu, by tam pozyskać broń. W Gorłówce odbywały się również masowe zgromadzenia robotników. r. oraz w dniu następnym w Awdiejewce i Jasynuwatej doszło do starć między uzbrojonymi robotnikami a wojskiem.