Twierdzenia Kartezjusza podstawę miały w jeszcze wcześniejszych tekstach Francisa Bacona, filozofa baroku, który pisał, że „nauka powinna wydzierać tajemnice natury, jak wydziera się prawdę podczas tortur”.

Tania natura mały|243x243px|Pracownicy w kolonii w Kamerunie (R. Hellgrewe, 1908). Do taniej natury wliczało się zarówno zasoby naturalne podbitych przez kolonialistów ziem, jak i ludność rdzenną tych terenów. Jason W. Moore mówi, że głównym celem działań nauki i państw imperialnych w kapitalizmie jest czynienie natury zrozumiałej dla kapitału. Prawem wartości kapitalizmu jest przywłaszczenie sobie nieodpłatnej pracy/energii wszystkich globalnych natur znajdujących się w zasięgu kapitalistycznej władzy. W ten sposób, czyniąc koszty zewnętrznymi, a pozornie eliminując je w ogóle, zaprzęga się do pracy tzw. tanią naturę (ang. cheap nature). Do tanich natur zalicza się pracę niewolników, kobiet i zwierząt, wylesianie, wykorzystywanie wody, surowców i nieodnawialnych, tanich źródeł energii. Tanie natury niekoniecznie muszą się znajdować poza terytorium kraju imperialnego. Przykładowo, w latach 90.