Huberath, zaliczany jest do najwybitniejszych przedstawicieli tego gatunku. Mazurkiewicz zauważył także, że wiele z utworów klerykal fiction można utożsamiać z poglądami lub środowiskami liberalno-lewicowym i że stanowi on artystyczną odpowiedź bądź reakcję na utwory wywodzące się ze środowisk neokonserwatywno-prawicowych, zawierających fascynację... związkami faszyzmu i religii, wzorowanych na ruchach międzywojennych (wymieniając w tym kontekście twórczość autorów takich jak Rafał Ziemkiewicz, Cezary Michalski, Wacław Holewiński i Bronisław Wildstein).
Jednak Natalia Budzyńska (1999, 2002, 2009) definiuje klerykal fiction jako polską literaturę fantastyczną podejmującą tematykę chrześcijańską i zalicza do niego także teksty pozytywnie nastawione do religii, stające po stronie chrześcijaństwa, pokazujące autentyczną wiarę lub przesycone treściami ewangelicznymi, m.in. tematyką pro-life. Mazurkiewicz takie utwory (analizujące polską religijność w kontekście fantastyki, gdzie postawa ideologiczna ich autorów nie jest nacechowana polemicznie) widzi na marginesie tego nurtu. Tadeusz Żabski zdefiniował klerykal fiction po prostu jako polską literaturę fantastyczną podejmującą tematykę wiary. Podobnie Ewa Kozak przytacza definicję podgatunku Marcina Zwierzchowskiego jako historie odwołujące się do spraw wiary czy Kościoła.