Mój ojciec miał bardzo dużą bibliotekę wspomnień i zdjęć z Holocaustu. Kiedy miałem siedem, osiem i dziewięć lat, zanurzałem się w czytaniu i oglądaniu tych zdjęć. Holocaust wydawał się bardziej rzeczywisty niż rzeczywisty świat... wciąż czuję w sobie uczucie straty.
Czuję teraz, że przez wiele lat wzbierał we mnie ból, przygotowując mnie, abym stał się malarzem smutku. Chcę, aby odbiorcy czuli cierpienie ludzi jako osób, jako jednostek, a nie jako tłumu. To moi dziadkowie zginęli, moi kuzyni. Chcę, aby odbiorcy wyobrażali sobie, co czuły dzieci ocalałe z Holocaustu po stracie wszystkich.
Pozostawił po sobie spuściznę około 250 obrazów, z których większość przedstawia tematykę Holokaustu, a tylko nieliczne obrazy innej tematyki, np. kilka przedstawia jego psa Pinokia. Miał swoje studio na rogu 52 ulicy i 10 Avenue w Nowym Jorku.
W 2021 roku galeria Upstairs Gallery at Congregation Shomrei Emunah in Montclair zorganizowała retrospektywną wystawę jego obrazów.