W Luftwaffe samolot otrzymał znaki BI + VB, jego testowaniem zajęły się zakłady Junkersa na lotnisku . Podczas lotów testowych pilot doświadczalny stwierdził niestateczność podłużną maszyny. Po zmianach w konstrukcji samolot otrzymał oznaczenie, typowe dla niemieckich prototypów, Pa 22 V5. W drugiej połowie 1941 r. wznowiono loty, do oblatania doszło 18 października 1941 r. Za sterami Pa 22 zasiadał wówczas pilot doświadczalny Jacques Charpantier. Z powodu ucieczki innego francuskiego pilota do Wielkiej Brytanii testy zawieszono, samolot został zmagazynowany w zakładach Payen w Juvisy-sur-Orge. Konstruktor miał zająć się wprowadzeniem zmian w konstrukcji, m.in. zastosowaniem śmigła o zmiennym skoku, zainstalowaniem dodatkowych zbiorników paliwa czy zmianą podwozia na chowane w locie. W 1943 r. samolot uległ zniszczeniu podczas alianckiego nalotu.
Konstrukcja Jednomiejscowy, jednosilnikowy średniopłat o konstrukcji mieszanej. Za silnikiem w kadłubie był zamontowany zbiornik paliwa a za nim kryta kabina pilota przechodząca w statecznik pionowy. Na dnie kadłuba zamontowano oszkloną powierzchnię umożliwiającą pilotowi patrzenie w dół. Stery wysokości były zamontowane przed kabiną pilota w układzie kaczki.