płaskorzeźby z XVIII wieku (Samson z lwem, Dalila obcinająca włosy Samsonowi oraz w nadprożu portalu południowego inskrypcja będąca pamiątką wzniesienia budynku w 1770). W trakcie powojennej odbudowy nie odtworzono inskrypcji: Soli Deo honor et gloria (Bogu Jedynemu cześć i chwała). Od grudnia 2014 w kamienicy tymczasowo mieści się Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie Kościół św. Jacka; Klasztor dominikanów (nr 8/10) – barokowy budynek wzniesiony w latach 1638–1649, na planie litery T, znajdujący się na tyłach kościoła św. Jacka. Fundatorem jego była rodzina Baryczków. Rozbudowany ok. 1733 r. Przejęty przez Warszawskie Towarzystwo Dobroczynności (po kasacie klasztoru). Umieszczono w nim szkołę i sierociniec, który znajdował się tam do 1944 r. Podczas II wojny światowej zniszczony. Odbudowany w latach 1947–1960; Kamienica Opelewskiego (nr 13) – powstała ok. 1772 r. Jest jedyną kamienicą jednopiętrową, w której zachowały się oryginalne mury. Podczas powojennej rekonstrukcji usunięto z niej rzeźby Chrystusa Zbawiciela i św. Jana Chrzciciela. W zamian ustawiono Hutnika i Rybaka. Po kilkudziesięciu latach i te zniknęły; Kamienica Pod Madonną (nr 14) – powstała pod koniec XVIII wieku ze scalenia dwóch budynków. Po II wojnie światowej przetrwała fasada z dekoracyjnymi drzwiami oraz medalion przedstawiający Najświętszą Marię Pannę.