Nowa klasycystyczna fasada gmachu zamknęła perspektywę ulicy.

W roku 1770 przy ulicy znajdowało się już 10 kamienic; prawie 10 lat później, w roku 1779, otwarto przejazd na ulicę Starą. Ruch odbywał się przez zamykaną na noc bramę kamienicy numer 16, należącej do dominikanów z ulicy Freta. W roku 1785 wzniesiono kamienicę „Pod Świętym Florianem” według projektu Szymona Bogumiła Zuga; wyróżniała się ona wybitnym opracowaniem bogatego, wczesnoklasycystycznego wystroju.

Po upadku Rzeczypospolitej w budownictwie zapanował marazm; kolejne realizacje przyniosły dopiero czasy konstytucyjnego Królestwa Kongresowego. W latach 1815–1830 przy ulicy Mostowej powstało kilka kamienic, w tym projektowana przez Fryderyka Alberta Lessla kamienica Hieronima Grabowskiego pod nrem 23 oraz najciekawsza realizacja z tego okresu: kamienica Karoliny i Wincentego Moritzów pod nrem 27.

Rok 1832 przyniósł wielką zmianę, jaką była wyprowadzka Szpitala św. Łazarza;