Koncewicz sprzeciwia kategorycznemu rozdziałowi na sferę praw podmiotowych (zagwarantowanych na poziomie UE) i sferę procedury (na poziomie państw czlonkowskich). Zamiast tego zwraca uwagę na nierozerwalne połączenie tych dwóch sfer i zaleca ich elastyczną analizę - prawo krajowe zapewnia procedurę dla realizacji prawa przyznanego przez prawo Unii. Granicę wyznacza rzeczywistość ochrony zapewnianej na poziomie państwa członkowskiego oraz jej jakość. W konkretnej sytuacji jedna albo druga wartość mogą przeważyć. Jednocześnie autor podkreśla, że w najnowszym orzecznictwie wyraźnie. Autor dostrzega „generacyjność” i przenikanie się różnych linii orzeczniczych dotyczących autonomii. Jednocześnie zauważa, że Trybunał zwiększa zakres wymogów jakościowych  takich jak reguły dowodowe, rozkładu ciężaru dowoduTomasz Tadeusz Koncewicz, Filozofia Europejskiego Wymiaru Sprawiedliwości. O ewolucji fundamentów unijnego porządku prawnego, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2020, str. 384.