Przebieg powstania Dzień wybuchu powstania (6 maja 1950) został wybrany nieprzypadkowo. Był to dzień św. Jerzego (Đurđevdan), w którym zgodnie z tradycją hajducy występowali przeciwko władzy osmańskiej. Faktycznie działania powstańcze rozpoczęły się już 5 maja wieczorem. Działaniami powstańczymi miał kierować sześcioosobowy sztab operacyjny. Funkcję komendanta objął Božić, a jego zastępcy Ale Čavić. W powstaniu wzięło udział 700 chłopów (w tym 15 Serbów), podzielonych na siedem oddziałów, które zaatakowały Cazin, a następnie Bihać i Veliką Kladušę. Powstańcy palili archiwa spółdzielni rolniczych, przejmowali magazyny z żywnością i niszczyli linie telefoniczne. Największym sukcesem powstania było opanowanie posterunku milicji, gdzie rozbrojono kilku milicjantów, a dowódca przeszedł na stronę powstańców. Powstanie zostało szybko stłumione przez oddziały 32 pułku piechoty armii jugosłowiańskiej wspomagane przez funkcjonariuszy UDBA. Dimitar Tasić szacuje siły, które wzięły udział w akcji przeciwko powstańcom na 1500 żołnierzy i policjantów. W czasie walk zginęło ok. 20-30 uczestników powstania. Do walk doszło także w rejonie Kordunu, w Chorwacji, gdzie do powstania przystąpili miejscowi Serbowie zajmując Lađevac i Rakovicę.