Rozproszeni przez wojsko, ukrywali się przez miesiąc w górach, zanim zostali ujęci.

Reperkusje W ramach represji popowstaniowych aresztowano 714 mieszkańców wsi, z których 288 stanęło przed trybunałami wojskowymi. 41 spośród oskarżonych było członkami Komunistycznej Partii Jugosławii. 16 osób skazano na karę śmierci (wśród skazanych byli Milan Božić, Ale Čavić i Mile Drvnja). Ośmiu spośród skazanych stracono w listopadzie 1950. Represje objęły także ponad 100 rodzin, które doświadczyły przymusowego przesiedlenia do miasta Srbac w północnej Bośni. W tym czasie jugosłowiański kodeks karny nie przewidywał kary przymusowego przesiedlenia, decyzja została podjęta w trybie administracyjnym. Większość deportowanych stanowili Boszniacy, których przeniesiono na terytoria zdominowane przez Serbów. W opinii Tasicia powstanie wpłynęło na zmianę polityki władz wobec wsi i na wyhamowanie procesu kolektywizacji.