Władysław Górski (ur. 7 czerwca 1846 w Warszawie, zm. 7 lutego 1915 w Lozannie) – polski skrzypek, kompozytor i pedagog muzyczny.
Życiorys Kształcił się w zakresie gry na skrzypcach u Karola Studzińskiego i Kazimierza Baranowskiego, następnie studiował w Warszawskim Instytucie Muzycznym u Apolinarego Kątskiego i Stanisława Moniuszki. Edukację kontynuował w Berlinie u Friedricha Kiela. Od 1871 roku był solistą Teatru Wielkiego w Warszawie. Po śmierci Kątskiego w 1879 roku objął klasę skrzypiec w Warszawskim Instytucie Muzycznym, którą prowadził do 1885 roku. Publikował artykuły w „Echu Muzycznym, Teatralnym i Artystycznym”, „Niwie”, „Tygodniku Illustrowanym” i „Słowie”. W 1885 roku wyjechał do Lizbony, skąd niedługo potem przeniósł się do Paryża, gdzie przez kilka lat grał w orkiestrze Lamoureux i uczył gry na skrzypcach. Pod koniec życia osiadł w Szwajcarii, początkowo w Montreux, potem w Lozannie. Występował gościnnie w Niemczech, Holandii i Wielkiej Brytanii.