W swoim czasie cieszył się dużą popularnością jako wirtuoz. Wykonywał nieznane wówczas szerzej w Polsce utwory kompozytorów okresu baroku i klasycyzmu, m.in. J.S. Bacha, Corellego i Locatellego. Występował wspólnie z Nellie Melbą. Przez wiele lat przyjaźnił się z Ignacym Janem Paderewskim, z którym wielokrotnie koncertował. Opiniował utwory Paderewskiego, a także nanosił do nich poprawki. Był żonaty z Heleną z d. Rosen, która w 1898 roku uzyskała unieważnienie małżeństwa z Górskim i rok później poślubiła Paderewskiego.
Spuścizna kompozytorska Górskiego jest niewielka. Skomponował m.in. Suitę op. 1 na skrzypce i fortepian, Berceuse et intermezzo capriccioso op. 3 na skrzypce i fortepian, Dwa mazurki op. 2 na skrzypce i fortepian, Preludium i fugę na skrzypce solo, Pieśni bez słów, Zingarellę na skrzypce i fortepian, Wariacje na temat Paganiniego. Pisał też kadencje do koncertów Beethovena i Mendelssohna oraz Sonaty „Z trylem diabelskim” Tartiniego. Opublikował podręcznik Praktyczna szkoła na skrzypce. Zebrana z rozmaitych najcelniejszych autorów (3 części + cz. 4 w oprac. Stanisława Barcewicza).
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Polscy skrzypkowie Kategoria:Urodzeni w 1846 Kategoria:Zmarli w 1915 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina