O jego znaczeniu stanowiło położenie na prowadzącym na wschód ważnym szlaku wojskowym, wiodącym od Akwilei do Longaticum (Logatec), Nauportus (Vrhnika), i dalej w kierunku dunajskim przez Atrans (Trojane) do Celei (Celje) i Poetovio (Ptuj), a w odgałęzieniu południowym – przez Neviodunum ku Siscii. Tym samym, pod nazwą Colonia Iulia Æmona (właśc. Colonia Iulia Emona tribu Claudia), powstała ona i rozwinęła się jako pierwszy znaczący ośrodek miejski (kolonia) w nowotworzonej prowincji Panonia. thumb|240px|Odcinek rzymskich obwarowań Emony Doniosłe znaczenie usytuowanego tak korzystnie pod względem komunikacyjnym centrum z jego rzecznym portem spowodowało, iż po przeniesieniu legionowego garnizonu do Carnuntum, szybko uległo ono zasiedleniu weteranami Legio XV Apollinaris oraz bezrolnymi Italikami z północnej części półwyspu. Osadnictwo objęło całą przestrzeń wewnątrz murów, regularnie podzieloną prostokątną siatką ulic, z murowaną zabudową, centralnym placem (forum) oraz budynkami publicznymi (bazylika) i handlowymi (portyki ze sklepami) wokół niego. Dla ekonomicznego wykorzystania nierozległej przestrzeni wznoszono liczne bloki mieszkalne (insule), których powstało niemal 50. Poza murami towarzyszyły miastu trzy duże nekropolie.