Podana przez mitografa Apolloniosa z Rodos, (Argonautyki, Pieśń IV), przekazana została następnie przez Diodora Sycylijskiego i Zosimosa (Nowa historia V 29, 2-3), za którymi przytoczył ją wczesnochrześcijański historyk Sozomenos w swej Historii Kościoła. Powielaną jako historyczną przez miejscowych XVI-XVII-wiecznych uczonych (jak np. Janez Ludvik Schönleben), utrwalono ją w narodowo-patriotycznej narracji samego miasta i całej Słowenii. Ponadto nazwę miasta wymienia Pliniusz (Historia naturalna III, 147), Ptolemeusz (Geografia II 14, 5), a spośród autorów późniejszych Ammianus Marcellinus (Dzieje rzymskie V 1,5; 15) i Zosimos (Nowa historia V 29,4), oprócz Itinerarium Antonina oraz lokalnych inskrypcji.

Stanowisko archeologiczne thumb|240px|Wykopaliska odsłaniające pozostałości łaźni rzymskiej (2008) thumb|180px|Posąg młodzieńca w todze (wys. 1,45 m), nazywany Emonec (Obywatel Emony) Wstępne badań północnej nekropoli miasta podjął w 1898 Alfons Müller, jednakże systematyczne prace wykopaliskowe, których inicjatorem i długoletnim kontynuatorem był kustosz miejscowego muzeum – Walter Schmid, zapoczątkowano dopiero w latach 1909-1913 i 1916.