W 1891 był aktywnym uczestnikiem protestów przeciwko decyzji rządu serbskiego o wydaleniu z kraju królowej Natalii. Tuż przed rozpoczęciem procesu sądowego organizatorów protestów, w 1892 ponownie opuścił Serbię i zamieszkał w Sremskiej Kamenicy. Powrócił do Serbii w 1895, ale od tego czasu sporo wyjeżdżał, zatrzymując się głównie w Sremskich Karłowicach. W 1898 przeniósł się do Nowego Sadu, gdzie redagował pismo Zastava, w którym zamieszczał artykuły krytyczne wobec władz Serbii. W latach 1898–1902 przebywał w Ulcinju, Herceg Novi i w Bukareszcie. Powrócił do Serbii w 1902, a rok później otrzymał stanowisko bibliotekarza Zgromadzenia Narodowego. W czasie I wojny światowej założył w Niszu organizację o nazwie Wielka Serbia, a następnie wyjechał do Rosji, gdzie propagował sprawę serbską. Po rewolucji lutowej 1917 przez Archangielsk przedostał się do Francji, skąd w 1919 powrócił do Belgradu. Zmarł w 1926 w Belgradzie.

Twórczość Pierwsze utwory poetyckie Dragutin Ilić pisał już w dzieciństwie. W 1876 zadebiutował na łamach czasopisma Javor, kilka lat później jego utwory ukazywały się we wszystkich serbskich pismach literackich. W latach 90. XIX w.