Scenariusze tego typu ataków mogą być różne. Zawsze z mają jednak taki sam cel, którym jest zdobycie poufnych informacji lub nakłonienie ofiary do wykonania określonych działań. Przestępca wykorzystuje techniki inżynierii społecznej i przez wywołanie określonych emocji stara się zdobyć zaufanie osoby odbierającej połączenie i wywołać spodziewaną reakcję. Po zdobyciu zaufania prosi o podanie poufnych informacji (np. numer karty płatniczej, dane logowania do bankowości, dane osobowe, adres e-mail) lub o zainstalowanie aplikacji, która umożliwia zdalne sterowanie systemem urządzenia.
Jedną z metod jest oszustwo na „pomoc techniczną”, w której przestępca podszywa się pod przedstawiciela banku lub innej firmy. Oszust może podawać się za policjanta, a nawet członka rodziny (np. wnuka) czy znajomego. Fałszywy konsultant może informować ofiarę o zaobserwowaniu rzekomej nietypowej aktywności na jej koncie, rzekomej awarii technicznej, nieautoryzowanej operacji bankowej, ataku hakerskim lub o zaciągniętej na jej dane pożyczce krótkoterminowej, i – wpływając na emocje odbiorcy informacji – stara się go nakłonić do podjęcia szybkich działań, które rzekomo miałyby zapobiec przejęciu jego oszczędności.