Opcjonalnie może zaproponować, że po chwili do danego klienta zatelefonuje pracownik pomocy technicznej lub departamentu bezpieczeństwa banku, który wesprze go w procesie „bezpiecznego” dostępu do zgromadzonych pieniędzy. „Pracownik wparcia technicznego” stara się nakłonić ofiarę do: pobrania i zainstalowania programu (za pomocą którego oszuści mogą uzyskać dostęp do urządzenia tej osoby), podania loginu oraz hasła, i/lub kodów dostępu do konta bankowego ofiary (może to następować przez wpisanie poświadczeń na stronie www, której adres podał oszust), zablokowania swojego konta i wykonania przelewu na „udostępnione tymczasowe bezpieczne konto”, podyktowania kodu BLIK albo wypłatę przez ofiarę pieniędzy w bankomacie, po czym dokonania ich wpłaty we wpłatomacie na podany przez oszusta rachunek. W efekcie przestępcy przejmują środki swojej ofiary, zaciągają na nią kredyt w bankowości elektronicznej lub skłaniają do zakupu określonych produktów czy usług (np. na giełdzie kryptowalut lub płatność BLIK w internecie), które w rzeczywistości zostają nabyte na rzecz przestępców.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Vishing · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.