Homologie trwałe – metoda stosowana w topologicznej analizie danych (TAD), która wykorzystuje narzędzia topologii algebraicznej do badania cech strukturalnych w chmurach punktów i innych obiektach dyskretnych. Pozwala na odróżnienie istotnych cech geometrycznych zbioru danych od szumu informacyjnego poprzez badanie ich trwałości w różnych skalach odległości. .
W przeciwieństwie do klasycznej homologii, która bada właściwości ustalonej przestrzeni, homologie trwałe śledzą pojawianie się i znikanie cech topologicznych (takich jak składowe spójności, pętle czy dziury wyższych wymiarów) podczas procesu filtracji. Cechy, które utrzymują się przez szeroki zakres skali (są „trwałe”), uznawane są za reprezentatywne dla rzeczywistej struktury badanego obiektu, podczas gdy cechy krótkożyciowe traktuje się jako szum informacyjny lub artefakty próbkowania.
Intuicja Dane empiryczne są zazwyczaj reprezentowane jako skończone, dyskretne zbiory punktów w przestrzeni metrycznej. Same w sobie nie posiadają interesującej struktury topologicznej (są po prostu zbiorem punktów izolowanych czyli przestrzenią dyskretną). Aby wydobyć z nich informacje o kształcie, otacza się każdy punkt kulą o promieniu . Gdy rośnie, kule zaczynają na siebie nachodzić, tworząc coraz bardziej złożone obiekty geometryczne.