Zasięg i dane liczbowe Ogólna liczba użytkowników języka górnołużyckiego wynosi około 10–15 tys. osób. Według danych Instytutu Serbołużyckiego (Serbski institut, Budyšin) oraz Towarzystwa Szkół Serbołużyckich (Serbske šulske towarstwo) liczba użytkowników języka wynosi 23 tys. osób spośród 40 tys. etnicznych Serbów łużyckich (2009), zamieszkałych w Saksonii; według danych publikacji Ethnologue językiem górnołużyckim posługuje się 18 240 osób spośród 45 tys. etnicznych Serbów łużyckich (1995). Według innych danych liczba 20 tysięcy dotyczy osób mówiących w obu językach łużyckich, 2/3 spośród których posługuje się językiem górnołużyckim.
Język górnołużycki rozpowszechniony jest w regionie historyczno-geograficznym Łużyce Górne (Hornja Łužica, Oberlausitz), znajdującym się współcześnie w składzie kraju związkowego Saksonia (w jego wschodniej części). W większości terytorium to zajmuje środkową i wschodnią część powiatu Budziszyn oraz zachodnią część powiatu Görlitz, w okolicach takich miast, jak Budziszyn, Kamenz, Löbau, Niska, Hoyerswerda (Wojerecy) i Biała Woda. Do czasów współczesnych terytorium zasięgu języka górnołużyckiego znacznie się zmniejszyło, w ciągu kilku stuleci kolejne tereny peryferyjne łużyckiego areału językowego były sukcesywnie przejmowane przez język niemiecki.