Zgłosił się do służby w Polskich Siłach Powietrznych, otrzymał numer służbowy RAF P-0476. Został skierowany na szkolenie na sprzęcie brytyjskim do 10. Operational Training Unit. Po jego ukończeniu otrzymał przydział służbowy do dywizjonu 304. 22 czerwca 1940 r. przejął od ppłk. Jana Białego obowiązki dowódcy dywizjonu. W nocy z 24 na 25 kwietnia 1941 r. poprowadził samoloty dywizjonu do pierwszego zadania bojowego jakim było bombardowanie zbiorników paliwa w Rotterdamie. W nocy z 6 na 7 maja jego załoga była jedną z dwóch w dywizjonie, która odnalazła i zbombardowała cel, jakim był Hawr. Nocą z 14 na 15 lipca dowodził załogą nowicjuszy, która przeprowadziła nalot na Rotterdam.
Obowiązki dowódcy dywizjonu zdał 13 listopada 1941 r. i przeszedł na stanowisko polskiego dowódcy Stacji 16. Elementary Flying Training School w Newton. Na tym samym stanowisku służył w 18. OTU, 19 kwietnia 1943 r. został przydzielony do Dowództwa Wyszkolenia Lotniczego jako oficer łącznikowy. Po katastrofie gibraltarskiej został przewodniczącym Komisji Inspektoratu Lotnictwa, która przygotowała raport o prawdopodobnych przyczynach katastrofy. 1 marca 1945 r. został mianowany oficerem łącznikowym w RAF Bomber Command.