Za niebiańskimi wrotami znajduje się "niebiański dwór" oświetlany przez słońce i księżyc, przy czym nieprzypadkowo duch Damy Dai powraca do księżyca, będącego źródłem yin, podczas gdy na chorągwi w którą owinięte było ciało jej syna widzimy jak powraca on do słońca, źródła yang, każde z nich właściwie dla swojej płci.
Dwie jedwabne chorągwie znalezione w grobie Damy Dai i jej syna są "starsze o tysiąc lat od wszystkich znanych chińskich zwojów pionowych i nie pozostawiają wątpliwości, że ten format powstał w Chinach". Przed odkryciem chorągwi z Mawangdui sądzono iż zwój pionowy przybył do Chin z Indii wraz z buddyzmem, ponieważ najwcześniejszymi znanymi obrazami w tej formie były buddyjskie chorągwie odkryte w Dunhuangu, pochodzące z czasów dynastii Tang. Obraz na chorągwi jest pierwszą w historii malarstwa chińskiego próbą oddania iluzji przestrzeni - postacie składające ofiarę są ustawione jedna za drugą, przy czym te niżej położone mają być bliżej widza, co pozostało stałą zasadą chińskiej kompozycji. W scenie na dole obrazu pojawia się perspektywa podporządkowana osi przebiegającej przez środek sceny, a podkreślonej zbiegającymi się skosami ornamentu umieszczonego nad sceną.