Budowę wielkich murów wokół miasta rozpoczęto w późnej fazie kultury Liangzhu (2600–2400 p.n.e.) i wkrótce stało się ono "największym znanym zamieszkałym terenem otoczonym murem w ówczesnych Chinach".
Miasto Liangzhu było niewątpliwym centrum całej kultury – spośród 400 stanowisk kultury Liangzhu około 150 znajduje się na terenie kompleksu osady Liangzhu położonym w północno-wschodniej części dzisiejszego miasta Hangzhou i zajmującym ok. 50 km². To dlatego mówi się o "mieście" Liangzhu, a Su Binqi pisał nawet o "stolicy" i "królestwie" Liangzhu. Oprócz miasta Liangzhu dwa ważne centra koncentracji osadnictwa znajdowały się odpowiednio na północno-wschodnim wybrzeżu jeziora Tai Hu, obejmując południe prowincji Jiangsu i większość dzisiejszego Szanghaju (m.in. stanowiska Sidun i Fuquanshan) oraz na południowy wschód od jeziora, obejmując część dzisiejszej prowincji Zhejiang. Jeśli chodzi o jej naturalny krajobraz, kultura Liangzhu może być uważana za starożytne społeczeństwo połączone rzekami i strumieniami, nad którymi zazwyczaj były położone osady. Cmentarzyska kultury Liangzhu były z reguły położone na naturalnych wzniesieniach.