Niektórzy uczestnicy festiwalu godzinami udawali martwych dopóki nie usłyszeli hebrajskojęzycznych rozmów oznaczających nadejście pomocy. Inni z kolei przez wiele godzin ukrywali się w pobliskich krzakach i sadach owocowych, czekając na możliwy ratunek ze strony izraelskich żołnierzy. Bojownicy Hamasu wiedzieli jednak o tych kryjówkach i prowadzili ich metodyczny ostrzał. W końcu, jak podała w relacji jedna z uczestniczek ukrywających się wśród krzewów i drzew, po trzech godzinach usłyszano głosy żołnierzy. Inny uczestnik opisał całość ataku na festiwal jako „cztery-pięć godzin horroru”.
Jednej z grup festiwalowiczów około 7:55 udało się uciec do kibucu Re’im, gdzie ukryli się w schronie przeciwbombowym. W grupie znajdował się izraelski żołnierz , który, według doniesień medialnych, najpierw podjął walkę z bojownikami Hamasu mając do dyspozycji „jedynie nóż, stłuczoną butelkę i gołe ręce”, a następnie odrzucał wrzucane przez nich do schronu granaty ręczne. W sumie zdołał odrzucić siedem zanim ósmy śmiertelnie go zranił. Media podkreślały potem jego bohaterstwo stwierdzając, że swymi działaniami uratował życie co najmniej siedmiu ukrywającym się wraz z nim osobom.