W latach 1896–1897, wspólnie m.in. z geologiem i glacjologiem J.W. Gregorym, badał Spitsbergen podczas pierwszej wyprawy, która przemierzyła całą wyspę. W następnym roku prowadził eksplorację i pomiary Andów Środkowych w Boliwii. Jego zespół wspinaczkowy wycofał się spod szczytu Ancohuma (6427 m), wszedł natomiast na Illimani (6438 m). Podjęto też próbę wejścia na wierzchołek Aconcaguy (6959 m), zatrzymując się jednak 15 m poniżej szczytu. W drugiej części tej samej wyprawy zbadał Ziemię Ognistą, podjęto też próbę wejścia na szczyt Monte Sarmiento. W 1900 podczas wystawy światowej w Paryżu otrzymał złoty medal za osiągnięcia w eksploracji obszarów górskich, a w 1905 otrzymał Founder’s Medal przyznawany przez Królewskie Towarzystwo Geograficzne za eksplorację Spitsbergenu.

Był członkiem Alpine Club i jego prezesem w latach od 1902 do 1904. W 1908 został pierwszym prezesem Alpine Ski Club podczas spotkania założycielskiego tego klubu i pełnił te obowiązki do 1911.