Go było oryginalnie rozgrywane na planszy 17x17. Gdzieś pomiędzy III, a VI wieku nastąpiło przejście na współczesną planszę 19x19. Go rozgrywane na planszy 17x17 przetrwało według niektórych relacji do czasów współczesnych w Tybecie. Oryginalną punktacją go było prawdopodobnie tzw. stone scoring, w którym gracz otrzymywał po 1 pkt. za każdy kamień na planszy na koniec partii. W tych zasadach pojęcia terytorium, życia i śmierci jeszcze nie istniały.
W Chinach partia go tradycyjnie zaczynała się od ustawienia początkowo, w którym 4 kamienie (2 czarne i 2 białe) są ustawione w punktach 4-4, przy czym kamienie tego samego koloru zajmują narożniki po przekątnej. Takie ustawienie zmniejszało przewagę czarnego gracza w czasach przed wynalezieniem komi, ponieważ utrudniało mu zbudowanie moyo, czyli szkieletu dużego terytorium.
Zanim go dotarło do Japonii system punktacji został usprawniony – stone scoring został zastąpiony punktacją terytorialną z tzw. group tax, czyli odjęciem 2 pkt. za każdą grupę za oczy potrzebne do jej przetrwania. Punktacja terytorialna wraz z group tax była używana zarówno w Japonii, jak i w Chinach. W Chinach za rządów dynastii Ming wprowadzono punktację obszarową, w której używano group tax.