Ludność ówczesna nie posiadała systemu pisma, a ubrania wytwarzano ze skór. Małżeństwa były często poligamiczne, lecz kobiety miały względnie wysoką pozycję. Nie wyklucza się nawet, że mogły być również głowami klanów lub kapłankami (zob. Himiko).
Nazwa tego okresu pochodzi od obszaru Yayoi w tokijskiej dzielnicy Bunkyō, gdzie prowadzono pierwsze wykopaliska dotyczące tego okresu, prowadzone przez prof. Shōzō Arisakę (1861–1941)Jolanta Tubielewicz: Historia Japonii, Ossolineum, Wrocław 1984, ; str. 13.
Księga Hanów wspomina o Japonii okresu Yayoi jako o „kraju składającym się z ponad 100 królestw, z których ponad 30 utrzymywało kontakt z Chinami”. Wspomina także o wykorzystywaniu tatuaży przez mężczyzn w celu rozróżnienia pozycji społecznej. Późniejsza Księga Wei mówi już o scaleniu rodów w związki plemienne i o powstaniu centralnego ośrodka władzy.
Zobacz też „Yayoi” – nazwa japońskich okrętów Wa, Yamatai
Przypisy
Kategoria:Okresy w historii Japonii