Często zdarzało się, że dzięki obronieniu strzału z rzutu karnego bramkarz zostawał bohaterem swojej drużyny. Tak było m.in. w 2001 r. gdy w finale Ligi Mistrzów przeciwko Valencii Oliver Kahn obronił trzy rzuty karne. W 2003 r. brazylijski bramkarz Dida obronił trzy rzuty karne w finale Ligi Mistrzów przeciwko Juventusowi. Bohaterem Liverpoolu został Jerzy Dudek, który w finale Ligi Mistrzów popisał się obroną dwóch rzutów karnych. Rozpraszał on zawodników Milanu słynnym „Dudek dance”. Dzięki obronie karnych The Reds wygrali finał tej edycji Ligi Mistrzów. Jednak największą sławę zdobył bramkarz Steauy Bukareszt Helmuth Duckadam, który w 1986 r. w finale Pucharu Europy w Walencji obronił wszystkie cztery rzuty karne strzelane przez piłkarzy FC Barcelony, zapewniając swojemu klubowi zwycięstwo. Wyczyn Duckadama – obronione cztery karne i ani jednego puszczonego gola, nigdy nie został powtórzony w rozgrywkach międzynarodowych.
Trzy razy rzuty karne decydowały o rozstrzygnięciu w finale mistrzostw świata: w 1994 r. Brazylia po remisie 0:0 pokonała rzutami karnymi Włochy, w 2006 r. Włochy po remisie 1:1 pokonały rzutami karnymi Francję, a w 2022 r. Argentyna po remisie 3:3 również pokonała Francję.