Pierwsze wzmianki o serii rzutów karnych przeprowadzanej po dogrywce pochodzą z 1964 r. 15 września 1964 PZPN podjął uchwałę, że w rozgrywkach o puchar kraju po remisowej dogrywce zwycięzcę wyłoni seria rzutów karnych, strzelana w dwóch seriach, najpierw 5 z jednej drużyny potem 5 z innej, przy remisie ponownie 2 serie po 5 zawodników, aż do wyłonienia zwycięzcy. Pierwsze przypadki odnotowano już w lipcu 1965 r. podczas eliminacji mistrzostw Polski juniorów, następne we wrześniu 1965 r. w 1/32 finału Pucharu Polski, gdy 2 spotkania zakończono serią rzutów karnych.
W Europie po raz pierwszy w taki sposób wyłoniono zwycięzcę dopiero we wrześniu 1970 r., w pierwszej rundzie Pucharu Zdobywców Pucharów i Pucharu Miast Targowych. Zastosowanie serii rzutów karnych przypisują sobie Anglicy, bowiem po raz pierwszy w Wielkiej Brytanii doszło do niej 5 sierpnia 1970 w półfinałowym spotkaniu inauguracyjnej edycji Watney Cup, pomiędzy Hull City a Manchesterem United (1:1 w regulaminowym czasie, 3:4 w serii rzutów karnych dla „Czerwonych Diabłów”). W Polsce serie rzutów karnych wykonywano jednak znacznie wcześniej.
Zobacz też Paradinha
Przypisy
Kategoria:Terminologia piłki nożnej