kawalerowie połączonych Zakonów Świętego Łazarza i Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel przed uroczystościami gromadzili się w Klasztorze Ojców Karmelitów aux Bilettes w Paryżu, święta zaś obchodzili w kościele Świętego Hieronima w Paryżu.
Za czasów wielkiego mistrza hrabiego Prowansji nastąpiła reorganizacja połączonych zakonów. Przyjęcia do Zakonu Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel ograniczono do trzech najlepszych absolwentów Królewskiej Szkoły Wojskowej rocznie. Zakon Świętego Łazarza zachował tradycyjną, elitarną formę rekrutacji nowych rycerzy. W 1788 r. Królewska Szkoła Wojskowa została rozwiązana i od tego czasu nikt już nie został przyjęty w poczet kawalerów Zakonu Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel. Jednakże według ówczesnego prawa kanonicznego (kan.78) zakon rycerski przestawał istnieć dopiero w 100 lat od śmierci jego ostatniego członka (o ile w tym czasie nie zostanie odrestaurowany). Zakon Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel formalnie przestał istnieć 1957 r.
Do końca monarchii Burbonów zakony utrzymywały kilkaset szpitali i wojskowych lazaretów na terenie całego francuskiego dominium.