winien zachowywać się w sposób, który by powadze jego stanowiska nie ubliżał; urzędnikowi nie wolno było wchodzić w związki lub zmowy, które mogły zakłócić należyty bieg zarządu państwowego lub normalnego toku urzędowania; wobec swych przełożonych urzędnik powi­nien zachowywać się z uszanowaniem, w sto­sunku zaś z innymi urzędnikami i podwład­nymi z uprzejmością; w stosunkach urzędowych z interesantami powinien urzędnik, zachowując należytą po­wagę, być bezstronnym, uprzejmym i w gra­nicach dopuszczalnych służyć im radą i po­mocą; wszelkie prośby, przedstawienia i zażalenia w sprawach osobistych i urzędowych, wyni­kające ze stosunku służbowego, urzędnik po­winien wnosić w drodze służbowej, a tylko w wypadkach, w których rodzaj sprawy te­go wymaga bezpośrednio do wyższych władz przełożonych. Urzędnikowi bez zezwolenia władzy służbo­wej nie wolno było w żadnej formie wytaczać w prasie spraw związanych z jego urzędo­waniem, jak również spraw, dotyczących je­go stosunku służbowego.