Teoretyczny stan osobowy legionu wynosił 5000-6000 żołnierzy, w praktyce jednak rzadko przekraczał 4000. Liczebność całej armii w okresie rozkwitu cesarstwa (II wiek n.e.) wahała się w granicach 30 legionów. W schyłkowym okresie cesarstwa rzymskiego legiony liczyły mniej więcej po tysiąc żołnierzy. W czasach panowania cesarza Augusta armia rzymska składała się z 25 legionów; w trakcie wojny domowej Oktawiana Augusta z Markiem Antoniuszem każda strona wystawiła po 40 legionów.
Legionem dowodził zarządzający prowincją legat (łac. legatus) lub legat specjalny, który miał rangę współczesnego generała. Podlegał mu sztab złożony z oficerów-praktykantów, zwanych trybunami wojskowymi (łac. tribunus militum), oraz dowódców kohort, manipułów i centurii jako oficerów wykonawczych.
Legioniści walczyli najczęściej w trzech szeregach: hastati, principes i triarii.
Uzbrojenie legionisty thumb|Rekonstrukcja uzbrojenia rzymskiego legionisty z II wieku n.e. Uzbrojenie legionisty przez wieki ulegało zmianom. Legionista z początków republiki różnił się znacznie od swojego odpowiednika np. z II wieku n.e. Zmiany dotyczyły głównie jakości poszczególnych elementów, ale również stylu uzbrojenia.