pojawiające się w utworze wątki skatologiczne.
Interpretatorów dzieła dzieliło podejście do postaci Walusia, w którym niektórzy widzieli postać tragiczną, inni zaś argumentowali, że nie spełnia on znamion bohatera tragicznego.
Do piachu zostało uznane przez Jana Kotta za jeden z trzech najważniejszych dramatów w powojennej Posce obok Antygony w Nowym Jorku Janusza Głowackiego i Emigrantów Sławomira Mrożka.
Przypisy
Kategoria:Polskie utwory dramatyczne Kategoria:Twórczość Tadeusza Różewicza