Ustalone na naradzie zadania oddziału, sprecyzowane następnie przez jego dowództwo, zawierały się w następujących głównych zamierzeniach:
– jak najszybciej rozpocząć działalność bojową na Zamojszczyźnie, skupiając wysiłek na zwalczaniu transportu kolejowego i drogowego nieprzyjaciela;
– nawiązać kontakty z istniejącymi na tym terenie oddziałami partyzanckimi, podporządkować je GL lub co najmniej nawiązać z nimi współpracę;
– tworzyć organizacje terenowe PPR i GL i przy ich pomocy przeprowadzić masową rekrutację do partyzantki.
Oddział ten po uzupełnieniu uzbrojenia i zaopatrzenia wyruszył w składzie około 50 osób 15 lutego 1943 r. z powiatu Kraśnik i po trzech dniach marszu, przez lasy Lipskie, Janowskie i Biłgorajskie, osiągnął 18 lutego miejscowość Sól, gdzie założył swoją pierwszą bazę.
Po wysłaniu oddziału im. Tadeusza Kościuszki na Zamojszczyznę, południowo-zachodnie tereny obwodu powiatu Puławy i Kraśnik nie posiadały już de facto żadnego oddziału partyzanckiego. Drugi bowiem z działających na tym obszarze oddziałów partyzanckich (oddział im. G. Narutowicza) po schronieniu się na okres zimy w garnizonach został tam częściowo rozbity. Z dwóch grup, na jakie podzielił się oddział, zimę przetrwała tylko grupa „Armaty”. Grupa „Heńka” rozpadła się po śmierci dowódcy w połowie grudnia 1942 r.