W rejonie Biłgoraja i Zamościa oddział „Grzegorza” rozpoczął ożywioną działalność. Jego szeregi szybko rosły, zasilane przez chłopów wyrzucanych z gospodarstw i kryjących się w lasach przed deportacją do Rzeszy i obozów koncentracyjnych. Korczyńskiemu podporządkowało się kilka mniejszych oddziałów, działających uprzednio w Lasach Biłgorajskich.
W ten sposób w lutym i marcu powstała partyzancka Grupa Operacyjna im. Tadeusza Kościuszki, w skład której weszły następujące oddziały: kadrowy im. Tadeusza Kościuszki lub im. Ludwika Waryńskiego pod dowództwem Andrzeja Flisa ps. „Maksym” im. J. Dąbrowskiego pod dowództwem Antoniego Palenia ps. „Jastrząb” im. N. A. Szczorsa pod dowództwem Wasilija Wołodina im. G. I. Kotowskiego pod dowództwem Michaiła Atamanowa „Miszka Tatar” im. Berka Joselewicza pod dowództwem E. Forsta oddział ochrony sztabu zgrupowania pod dowództwem Jana Choiny oddział pod dowództwem J. Cieńcowa
Działania bojowe Grupa Operacyjna im. Tadeusza Kościuszki liczyła około 400 osób, jej powstanie i działalność poważnie zaniepokoiła Niemców. Działania oddziałów Grupy dały się mocno odczuć nieprzyjacielowi w wielu różnych rejonach Zamojszczyzny.