Kadłub wodowano 23 lutego 1944 roku, a budowę ukończono 15 stycznia 1945 roku.
Typowe uzbrojenie okrętów tego typu początkowo stanowiło 16 automatycznych armat przeciwlotniczych kalibru 40 mm w czterech poczwórnych stanowiskach i 16 pojedynczych armat 40 mm Boforsa.
Służba W Wielkiej Brytanii Okręt został odebrany i przyjęty do służby w Royal Navy 15 stycznia 1945 roku. Przydzielono go do 11. Dywizjonu Lotniskowców (11th Aircraft Carrier Squadron) Brytyjskiej Floty Pacyfiku. Zaokrętowano na nim grupę lotniczą z samolotów torpedowo-bombowych Fairey Barracuda z 812 Dywizjonu i myśliwców Vought Corsair z 1850 Dywizjonu. Po okresie wstępnego szkolenia załogi i docierania mechanizmów, 12 marca 1945 roku okręt wypłynął z bliźniaczymi lotniskowcami „Colossus” i „Venerable” przez Morze Śródziemne na Daleki Wschód. Po drodze ćwiczył z Flotą Śródziemnomorską na Malcie i dopiero 28 maja przepłynął Kanał Sueski, a 23 lipca dotarł do Sydney. HMS „Vengeance” wziął udział w samej końcówce działań wojennych II wojny światowej. W związku z kapitulacją Japonii, 15 sierpnia 1945 roku wypłynął z Australii w celu zajęcia Malajów, lecz został następnie skierowany wraz z innymi okrętami Floty do objęcia od Japończyków Hongkongu. Pozostał tam do końca roku, a marynarze lotniskowca pomagali usuwać zniszczenia stoczni.