Wielkie plany Ojciec marzył, że syn przejmie po nim fach architekta, chłopiec jednak wysilał swą wyobraźnię w innym kierunku: tropił najpierw tajemnicę śmierci cesarzy Karusa i Numeriana, potem przyczyny, dla której majątek Mitroanii nie uległ konfiskacie po straceniu jej męża, buntownika Anulina. Odkrywszy, że znalazła możnego protektora w osobie nadzorcy skarbu cesarskiego, chrześcijanina, Euecjusza Georgiusza i olśniwszy Mitroanię tym odkryciem, nakłonił ją do ufundowania w Nikomedii świątyni ku czci Jowisza i donacji, która wybawiła z kłopotów jego ojca, próbującego zaradzić brakowi żywności dla swych robotników metodami administracyjno-wojskowymi. mały|Minerwina Od tego czasu dziesięcioletni chłopiec i siedemdziesięcioletnia kobieta podjęli współdziałanie mające na celu wydanie prawnuczki Mitroanii, Minerwiny za syna cesarza Konstancjusza, Konstantyna. Ostatecznie nie udało im się i Konstantyn ich pokonał, bo współdziałali połowicznie. Przyczyną tego było błędne podejście do pojęcia wolności, Mitroania obejmowała nim za mało, Probus za wiele. Ona miała za wolność uwolnienie od wszelkich zobowiązań, on uważał, że wolność ma sens tylko w złotym wieku ludzkości, w żelaznym trzeba ją zastąpić przymusem.