Probus, który zdobył wpływ na Konstantyna, zaczął budzić w nim żądze cielesne, czytając mu sprośne książki, stwarzając możliwość podglądania kąpiących się kobiet, by go wyleczyć z dziedzicznej choroby – wiary w ludzką wolność w wieku żelaznym. Dążył do związania Konstantyna z dziedziczką królewskiej krwi Swijaszydów i Arsacydów, by w ten sposób oddać władzę nad cesarstwem domowi królewskiemu skłaniającemu się ku chrześcijaństwu. Jego zdaniem bowiem w imieniu Chrystusa łatwiej, niż w imieniu Jowisza, było wprowadzić przymus, a bez niego było niemożliwym uratowanie cesarstwa. W tym celu próbował wciągnąć do spisku przywódcę chrześcijan Euecjusza Georgiusza i głowę przyszłego rodu królewskiego Konstancjusza. Obaj jednak okazali się odporni na pokusę. Pierwszy ze względu na swe przekonania religijne nie widział możliwości pogodzenia przymusu z oddawaniem tego co boskie Bogu. Drugi – zdobył na zachodzie cesarstwa doświadczenie, że do uzdrowienia stanu finansów państwa wystarczy powstrzymanie korupcji i grabieżczych najazdów barbarzyńców.