Od wyborów w marcu 1933 roku był posłem NSDAP do Reichstagu z okręgu 11 (Merseburg). Od 1933 do 1939 roku Uebelhoer łączył funkcję kierownika powiatowego NSDAP i nadburmistrza, jak i landrata Naumburga, pełniąc dodatkowo funkcję kierownika urzędu okręgu (Gauamtsleiter) Narodowosocjalistycznej Opieki Ludowej w Okręgu Rzeszy Halle-Merseburg. Jako członek SS osiągnął rangę Brigadeführera w 1941 roku.
Po kampanii wrześniowej został inspektorem okręgu Rzeszy w Kraju Warty. 10 grudnia 1939 roku wydał on na polecenie namiestnika Kraju Warty Arthura Greisera rozkaz utworzenia getta żydowskiego w Łodzi. 1 stycznia 1940 roku rozpoczął sprawowanie funkcji prezydenta rejencji kalisko-łódzkiej, prędko przemianowanej na rejencję łódzką. Jako prezydent rejencji łódzkiej sprawował polityczną i ekonomiczną totalną kontrolę nad gettem, wydał też szereg zarządzeń antyżydowskich. Wykonywał i wdrażał antypolską politykę niemieckiego okupanta w Łodzi i reszcie rejencji łódzkiej.
Po dymisji ze stanowiska z powodu korupcji i sporu z Greiserem wywołanego ambicjami politycznymi prezydenta rejencji łódzkiej został on prezydentem rejencji merseburskiej, które sprawował do zaginięcia w ostatnich tygodniach wojny. Prawdopodobnie Uebelhoer zginął w trakcie działań wojennych w końcowym okresie wojny.