Historia Nicolas Appert skondensował mleko we Francji w 1820 roku. W 1835 roku angielski badacz William Newton wpadł na pomysł dodania cukru do mleka, aby zapewnić jego trwałość. Gail Borden Jr. w Stanach Zjednoczonych w 1853 roku, w odpowiedzi na trudności z przechowywaniem mleka dłużej niż kilka godzin, użył naczynia próżniowego z wężownicą grzewczą, aby odparować wodę z mleka bez jego przypalania lub zakwaszania. Uzyskane w ten sposób mleko skondensowane mogło być przechowywane i transportowane na duże odległości. Podczas wojny secesyjnej armia Unii zamówiła więcej mleka, niż fabryka Bordena była w stanie wyprodukować. Wieść o jego zaletach szybko dotarła do opinii publicznej, a przemysł mleczarski rozkwitł. Wcześniej mleko mogło być świeże tylko przez krótki czas i było dostępne tylko w bezpośrednim sąsiedztwie krowy w okresie laktacji.
Prawdopodobnie równie ważne dla przyszłości produkcji mleka były wymagania Bordena ("Dziesięć przykazań mleczarza") dla rolników, którzy chcieli sprzedawać mu surowe mleko: musieli myć wymiona krów przed udojem, utrzymywać obory w czystości oraz wyparzać i suszyć sita rano i wieczorem.