Ostatecznie Mieroszewscy porozumieli się w Wincklerami i za zgodą obu stron na mocy aktu spisanego 8 maja 1839 roku w Pszczynie unieważniono wieczystą dzierżawę, tworząc majorat finansowy, w konsekwencji czego właścicielami Mysłowic zostali Wincklerowie, a tytularnymi ordynatami pozostali Mieroszewscy. Aleksandrowi przyznano m.in. prawo mieszkania do końca życia w mysłowickim zameczku, w którym zmarł w 1846 roku. Po jego śmierci ordynacja przeszła na własność Wincklerów.
Wcześniej, bo 23 czerwca 1823 roku w Mysłowicach urodził się Aleksander Mierowski – syn mieszczanina Żyły i jego żony Anny z Błaszyńskich. W 1835 roku został przybranym synem ordynata Aleksandra Mieroszewskiego, który nadał mu wówczas nazwisko Mierowski. Był on jednym z czołowych działaczy polskich Górnym Śląsku i głównym redaktorem Dziennika Górnośląskiego. W wydawanie pisma zaangażował majątek pozostawiony mu w spadku przez Aleksandra Mieroszewskiego.
Upamiętnienie Pomnik-obelisk z litego piaskowca z 1835 roku (skw.