W polskim autorskim opracowaniu historii himalaizmu (Na szczytach Himalajów, 1983) nazwy te podane są z zastrzeżeniem „tzw.”, natomiast nazwy podobszarów mają oryginalne brzmienie angielskie. Orograficzny podział Karakorum i jego toponimy wypracowane w 1938 i powszechnie przyjęte, stały się co prawda podstawą prac następnych badaczy i kartografów (np. Günter Oskar Dyhrenfurth, ), ale proponowano też modyfikacje, a nawet dalej idące zmiany. Krytycznie do tego podziału nastawiony jest kartograf i alpinista Jerzy Wala, tak formułujący swe stanowisko:
Rezultatem tego radykalnego odejście od ustaleń raportu z 1938 jest orograficzna mapa Karakorum przedstawiona przez zespół Jerzego Wali i opublikowana przez Swiss Foundation for Alpine Research w 1990. Według niej podstawowy podział (dalsze szczegóły w części poniżej dot. historii) gór Karakorum jest następujący: +Ogólny podział Karakorum wg zespołu Jerzego Wali, 1990GóryPodobszarKarakorum1. Eastern Karakoram2. Central Karakoram3. Western Karakoram4. Northern Karakoram (lub Ghujerab Mountains) Według stanowiska Jerzego Wali łańcuch Karakorum ograniczają od północnego zachodu w kierunku wskazówek zegara doliny rzek i przełęcze: przeł. , przeł. Kōtale Ersad Ovin (), Chapursan River, Khunjerab River, Hunza River, Gilgit River, Ishkuman River I Karambar River.