Skórkę można oddzielić tylko na krawędzi lub co najwyżej do połowy promienia, w stanie wilgotnym jest lepka, przynajmniej miejscami dość błyszcząca i satynowa, drobnoziarnista, szorstka pod lupą, po wyschnięciu lekko matowa. Blaszki Średnio gęste, przy brzegu o szerokości 1–3 mm, ale czasami także nieco węższe, przy trzonie 4–5 mm, czasami z kilkoma blaszeczkami, rozwidlone, początkowo białe, następnie o barwie kości słoniowej lub bardzo bladokremowobiałe, z tendencją do brązu lub żółci na brzegu. Brzeg równy, rzadko bardzo niewyraźnie karbowany Trzon Wysokość 2,5–6,5 cm, grubość 0,6–1,3 cm, lekko rozszerzony pod blaszkami, czasem zwężony ku dołowi, czasem (rzadziej) nieco wrzecionowaty, pełny, początkowo wyraźnie twardy, później gąbczasty, żółty lub bladomiodowy, czasami w dolnej części czerwono lub różowo nabiegły, czasami także brązowawy, pod lupą oprószony, początkowo dość błyszczący, potem nieco szorstki. Miąższ Kruchy, dość zwarty i dość gruby, biały, w stanie wilgotnym bladożółty lub brudno miodowy. Ma lekki zapach octanu amylu lub kokosu, smak bardzo ostry. W gwajakolu szybko niebieszczeje. Cechy mikroskopowe Podstawki 34–50 × 7,2–10 µm, 4-zarodnikowe, rzadko 2-zarodnikowe.