Konstrukcja została oceniona pozytywnie przez ministerstwo wojny, przekraczając oczekiwania zarówno komisji konkursowej, jak i konkurencyjnych konstrukcji. Administracja wojskowa nakazała przedsiębiorstwu z Friedrischshafen „dostosowanie się do innowacji Schüttego w swych kolejnych konstrukcjach”.
Wybuch I wojny światowej spowodował zapotrzebowanie na sterowce, armia składała nowe zamówienia, a nowe przedsiębiorstwo stało się konkurentem dla słynnego hrabiego Zeppelina. Na początku wojny sterowce pełniły głównie zadania rozpoznawcze. SL 2 miał większy zasięg i mógł przenosić znacznie więcej bomb niż SL 1. Wystartował on z Legnicy 22 sierpnia 1914 roku, wykonując swój pierwszy lot rozpoznawczy. Trasa lotu biegła z Legnicy przez Piotrków–Dęblin–Łuków–Parczew–Lublin–Chełm z międzylądowaniem w Przemyślu, w ciągu 24 godzin pokonał on 1390 km.
Łącznie wyprodukowano 22 sterowce z oznaczeniem SL. Po zakończeniu wojny nastąpił schyłek ery sterowców. Profesor Schütte poszukiwał bezskutecznie inwestorów dla swych kolejnych, nowatorskich projektów w USA i innych krajach.