Train opracował wówczas projekt, który pozwolił wyłudzić dodatkowe środki ze skarbu państwa. W tym celu wymyślił firmę fasadową Crédit Mobilier of America, służącą do zawyżania kosztów budowy, a jej nadmiarowe zyski stanowiły dodatkowy zysk dla inwestorów Union Pacific. Następnie Train skutecznie lobbował na rzecz noweli ustawy o linii transkontynentalnej, która dodatkowo podwoiła powierzchnię gruntów przyznanych inwestorom. Dzięki temu inwestycja stała się opłacalna, a prace budowlane skończyły się w 1869 r. Afera wyszła na jaw już w 1872 r., ale nikt nie połączył z nią Traina, który w tej sprawie działał z nieoficjalnie i przez pośredników, natomiast zniszczyła kariery wielu polityków.
W odróżnieniu od innych przedstawicieli nowej arystokracji finansowej, Train dużo mówił o losie robotników i wkrótce po otwarciu linii kolejowej ogłosił zamiar zostania prezydentem Stanów Zjednoczonych. W swojej kampanii obiecywał być reprezentantem tzw. zwykłego Amerykanina poprzez skrócenie dnia pracy, urlopy wypoczynkowe i ubezpieczenia, a także angażował się w ruch sufrażystek, m.in. zakładając pierwszą feministyczną gazetę Revolution. Ostatecznie Train nie wygrał wyborów w 1872 r., gdyż nie miał profesjonalnego sztabu i kampanii wyborczej.