mały|Proces dantonistów Dantoniści (, wym. []) – frakcja polityczna w ugrupowaniu kordelierów, na czele której stał Georges Danton. Funkcjonowała w latach 1793–1794. Została utworzona w trakcie rządów terroru zaprowadzonych w czasie rewolucji francuskiej. Ostatecznie szereg jej członków, w tym lider, zostało straconych na gilotynie.

Dantoniści, w odróżnieniu od hebertystów, którzy nazwali się następcami Jeana-Paula Marata, kwestionowali sens terroru. Dantonistami byli m.in. Camille Desmoulins, Philippe Fabre d’Églantine, François Joseph Westermann czy Marie-Jean Hérault de Séchelles.

Wydarzenia Wzrost znaczenia Georges'a Dantona 10 sierpnia 1792 roku sankiuloci oraz żołnierze Gwardii Narodowej przypuścili atak na Pałac Tuileries i wymordowali prawie wszystkich szwajcarskich gwardzistów, a Ludwik XVI razem z rodziną zostali osadzeni w Temple. Oznaczało to koniec monarchii we Francji. Pomimo niewielkiego wkładu w te wydarzenia, Danton został okrzyknięty homme du 10 août 1792 (pol. człowiekiem 10 sierpnia) i zbudował swoją pozycję polityczną. Był to punkt przełomowy jego kariery. Danton zyskał sympatię ludu, który zaczął go uznawać za swojego przywódcę.