Razem z Maximilienem de Robespierre’em zyskał kontrolę nad wyborami, co wykorzystał do obsadzania swoich ludzi.

13 czerwca 1793 roku żyrondystka Charlotte Corday zamordowała Marata, w wyniku czego między Dantonem a Robespierre’em zaczęła wywiązywać się rywalizacja. Sam Danton zaczął odcinać się od dziedzictwa Marata, którego śmierć była dla niego w pewnym stopniu korzystna. Ponadto podczas procesu oskarżyciele próbowali powiązać Corday z Fauchetem oraz innymi żyrondystami, których aresztowano wcześniej 2 czerwca.

Walki frakcyjne 6 września 1793 roku Danton odmówił zajęcia miejsca w Komitecie Bezpieczeństwa Powszechnego, a 12 października wyjechał na wieś ze swoją drugą żoną. 31 października pod nieobecność Dantona dokonano egzekucji deputowanych żyrondystów skazanych dzień wcześniej. 15 listopada François Chabot i Claude Basire ujawnili przed Komitetem Bezpieczeństwa Powszechnego proceder wykorzystywania pieniędzy z likwidacji Kompanii Indyjskiej do opłacania hebertystów, którzy mieli destabilizować Republikę. Danton powrócił do Paryża 20 listopada (30 brumaire’a). Był przepełniony nienawiścią do hebertystów po tym, jak cztery dni wcześniej Chabot poinformował go o swoim donosie oraz aresztowaniu dantonistów.