Fryderyk Wilhelm żądał od Jana III, by ten nakazał kanclerzowi Krzysztofowi Zygmuntowi Pacowi wstrzymania pochodu szwedzkich żołnierzy z Inflant. Z kolei król Danii Chrystian V wypominał werbunki Liliehööka (mimo iż robił to samo) i groził podobnymi działaniami. Poinformował, że wie o posiłkach czekających na Horna w zachodnich Prusach i zagroził zamknięciem drogi przez cieśninę Sund gdańskim okrętom.
W kolejnym roku dochodziło do kolejnych zdarzeń, które dekomponowały porozumienie, dodatkowo przy kłótniach i wzajemnych oskarżeniach. Słaba postawa szwedzkiego dowództwa z chaosem w armii i zła wola nie mogły pozytywnie wpływać na przymierze. Sama szlachta Rzeczypospolitej do planów Jana III była negatywnie nastawiona za sprawą dyplomatów cesarskich i agentów brandenburskich.
Uwagi
Bibliografia
Władysław Konopczyński, Polska a Szwecja. Od pokoju oliwskiego do upadku Rzeczypospolitej 1660–1795, Kraków-Warszawa 2016.
Przypisy
Kategoria:Historia Polski 1454–1572 Kategoria:Historia Polski 1572–1697 Kategoria:Historia Litwy Kategoria:Hasła kanonu polskiej Wikipedii